Απώλεια οστού μπορεί να επέλθει και μετά από τραυματισμούς, αφαίρεση κύστεων ή όγκων.
Μετά την απώλεια ενός δοντιού, το οστό που το περιέβαλλε, αρχίζει να απορροφάται. Ο ρυθμός απορρόφησης του οστού είναι ταχύτερος το πρώτο διάστημα μετά την εξαγωγή του δοντιού. Έτσι, μειώνεται η διαθέσιμη ποσότητα οστού για την τοποθέτηση εμφυτευμάτων.
Απώλεια οστού μπορεί να επέλθει και μετά από τραυματισμούς, αφαίρεση κύστεων ή όγκων.
Με τεχνικές οστικής ανάπλασης, μπορούμε να τοποθετήσουμε οστικά μοσχεύματα, ώστε να αυξήσουμε τον όγκο του οστού των γνάθων και να αποκτήσουμε επαρκές οστικό υπόβαθρο για να τοποθετήσουμε οδοντικά εμφυτεύματα με καλύτερες προϋποθέσεις λειτουργικής σταθερότητας , μακροχρόνιας υγείας των ιστών και αισθητικής. Τα οδοντικά εμφυτεύματα τοποθετούνται είτε ταυτόχρονα με το οστικό μόσχευμα ή 6 μήνες μετά, μετά από μελέτη της υπολογιστικής τομογραφίας του ασθενούς.
Τα οστικά μοσχεύματα που τοποθετούνται μπορεί να ληφθούν από τον ίδιο το ασθενή (είτε από κάποια άλλη περιοχή του στόματος όπου υπάρχει περίσσεια οστού, είτε σε περιπτώσεις που χρειάζεται μεγάλη ποσότητα μοσχεύματος, από περιοχές εκτός του στόματος) ή μπορεί να προέρχονται από τράπεζες μοσχευμάτων (ανθρώπινων ή ζωικών) ή τέλος να αποτελούνται από κάποιο συνθετικό υλικό.
Χειρουργικές παρεμβάσεις γίνονται και στους μαλακούς ιστούς (βλεννογόνος, ούλα) και μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν τη χρήση μοσχευμάτων. Έτσι μπορούμε να επιτύχουμε το βέλτιστο αισθητικό και λειτουργικό αποτέλεσμα κατά την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων και την τελική αποκατάσταση.